Oogmelanomen kunnen ontstaan ​​in de iris of de vasculaire middenlaag van het oog.

Nabij het oog werden ook melanomen beschreven: hier ontstaat een gepigmenteerde massa voortkomend uit melanocyten in de sclera of het bindweefsel onder de oogleden.

Melanomen kunnen ook verschijnen op de behaarde huid, voetzolen, nagelbed en mondholte, het maag-darmstelsel en overgangen tussen slijmvliezen en de huid (zoals de lippen en de anus). Afhankelijk van de locatie hebben melanomen een minder of meer kwaadaardig gedrag.

Gedrag

Iris melanoom: een discrete, donkere knobbelachtige massa ontstaat uit de iris.

Ciliair lichaammelanoom: verschijnt als een donkere massa in het oog die de pupil vervormt er erdoor uitsteekt.

Choroidaal melanoom: tast de choroïden en het netvlies aan. Initieel worden geen zichtafwijkingen of ontstekingen waargenomen. In een later stadium kan de patiënt complicaties ervaren zoals blindheid, glaucoom, netvliesloslating.

Voor melanomen nabij het oog kan soms lokale invasie van het hoornvlies aanwezig zijn, evenals een verhoogde traanvloei en milde slijmvliesirritatie.

Voorkomen

Melanomen in de buurt van het oog worden meestal aangetroffen bij honden vanaf 5-6 jaar. Melanomen in het oog komen vooral voor bij honden vanaf 7 jaar.

Raspredispositie

Melanomen nabij het oog werden vooral beschreven bij Duitse Herders.

Eerst en vooral moet er een uitgebreid oogonderzoek worden uitgevoerd. Dit kan bestaan ​​uit onderzoek met een spleetlampmicroscoop, gonioscopie, tonometrie, fundoscopie en/of oogechografie. Een fijne naaldaspiratie van de tumor kan worden overwogen voor een definitieve diagnose, maar brengt risico's van infectie, ontsteking en/of bloeding met zich mee.

Een tumor in het oog van een hond wordt meestal zorgvuldig opgevolgd (bijvoorbeeld door regelmatig foto's van het oog te maken om mogelijke veranderingen in het voorkomen van de tumor te beoordelen). Omdat de meeste melanomen in het oog goedaardig zijn en een laag risico op uitzaaiingen vormen, wordt oogverwijdering niet automatisch aanbevolen. Verwijdering van het oog kan overwogen worden bij tumorgroei en/of bij complicaties zoals verhoogde oogdruk en ontsteking.

De prognose is goed. De meeste van deze tumoren zijn goedaardig met een minimaal risico op uitzaaiingen.